Edukacja finansowa dla każdego

Program wspierany przez:

Wskaźnik ubankowienia

WSKAZNIKUBANKOWIENIACznF

Tak zwany wskaźnik ubankowienia traktowany jest nie tylko jako odzwierciedlenie odsetka populacji korzystającego z usług bankowych, ale także jako jeden z wykładników rozwoju społecznego i wskaźników nierówności panujących w danym społeczeństwie, a nawet wykluczenia.

Jakich informacji dostarcza nam wskaźnik ubankowienia?

Współczynnik ubankowienia jest pojęciem bardzo złożonym i może dotyczyć wielu zmiennych. Najogólniej mówiąc wskaźnik ubankowienia  opisuje stopień korzystania z usług bankowych przez dane społeczeństwo. Ubankowienie może być poza tym powiązane z dostępnością usług finansowych i stanowić np. odzwierciedlenie liczby placówek instytucji finansowych przypadających na milion mieszkańców danego państwa. Z jeszcze innej perspektywy poziom ubankowienia kojarzony jest także z aktywami sektora bankowego przyrównanymi do Produktu Krajowego Brutto.

Odsetek osób z rachunkiem

Najczęściej termin wskaźnik ubankowienia kojarzony jest w zawężonym znaczeniu, tj. odpowiada odsetkowi dorosłych osób posiadających rachunek w banku, lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej. W Polsce wskaźnik ubankowienia wyznaczany jest przez wiele instytucji, jednak główną wykładnią są tu dane publikowane przez Narodowy Bank Polski. Pokazują one, że choć współczynnik ubankowienia w Polsce jest niższy np. od tego notowanego dla krajów starej Unii Europejskiej, to jego wysokość systematycznie rośnie. Z opublikowanych za 2007 rok danych wynikało na przykład, że konto osobiste lub rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy w banku lub SKOK-u posiadało 48% dorosłych Polaków. Co za tym idzie, aż 52% społeczeństwa nie posiadało dostępu do konta. Podobne badanie zrealizowano także w roku 2009. Tym razem jego wyniki okazały się znacznie korzystniejsze, ponieważ aż 77% respondentów stwierdziło, że posiada dostęp do własnego, lub wspólnego z małżonkiem konta osobistego w banku, albo SKOK-u.

Warto jednak zwrócić uwagę na to, że 77% ubankowienia to średnia, a wysokość wskaźnika może znacząco różnic się, jeśli dokonamy podziału względem miejsca zamieszkania, płci, wykonywanego zawodu, czy wykształcenia. I tak, najniższy poziom ubankowienia notowany jest w Polsce w przypadku osób posiadających podstawowe, lub zawodowe wykształcenia. Znacząco niższy od średniej - nawet o około 30% - jest także w przypadku mieszkańców wsi. Z kolei najwyższy poziom ubankowienia notowany jest w przypadku urzędników oraz wysoko wykształconych osób zamieszkujących duże miasta.

Ta witryna używa plików cookie, aby zapewnić użytkownikom maksymalny komfort przeglądania.
Aby dowiedzieć się więcej na temat cookies oraz w jaki sposób je wykorzystujemy, kliknij więcej informacji.